Proseminarium z historii nowożytnej HIS-SL>prosemhin
Celem proseminarium jest wprowadzenie studentów w praktykę warsztatu historyka epoki nowożytnej oraz przygotowanie ich do samodzielnego opracowania niewielkiego problemu badawczego. Zajęcia mają charakter warsztatowy i opierają się na analizie konkretnych przykładów źródeł, literatury przedmiotu oraz problemów historiograficznych.
Student poznaje kolejne etapy pracy badawczej: od wyboru tematu i określenia jego zakresu chronologicznego, geograficznego i rzeczowego, poprzez sformułowanie problemu, pytań i — tam, gdzie jest to zasadne — hipotez badawczych, aż po dobór metod, źródeł i literatury. Szczególna uwaga zostanie poświęcona umiejętności odróżnienia tematu pracy od problemu badawczego oraz krytycznej ocenie dotychczasowego stanu badań.
W trakcie zajęć studenci zapoznają się z podstawowymi typami źródeł do historii XVI–XVIII wieku, m.in. źródłami narracyjnymi, aktami urzędowymi i sądowymi, korespondencją, pamiętnikami i diariuszami, testamentami, inwentarzami, źródłami kościelnymi, ikonograficznymi, kartograficznymi i drukami ulotnymi. Omawiane będą zasady krytyki zewnętrznej i wewnętrznej źródła, ustalania jego proweniencji, autorstwa, funkcji, odbiorcy oraz kontekstu powstania.
Osobnym zagadnieniem będzie prowadzenie kwerendy: korzystanie z bibliografii, katalogów bibliotecznych i archiwalnych, bibliotek cyfrowych, repozytoriów i baz naukowych oraz krytyczna ocena materiałów dostępnych w Internecie. Student będzie przygotowywał bibliografię własnego tematu i uczył się właściwego dokumentowania wyników kwerendy.
W części poświęconej przygotowaniu tekstu naukowego omówione zostaną zasady tworzenia konstrukcji pracy, budowania argumentacji, posługiwania się aparatem naukowym, sporządzania przypisów i bibliografii, cytowania oraz parafrazowania. Poruszone zostaną również kwestie etyki pracy naukowej, plagiatu, rzetelności badawczej oraz odpowiedzialnego wykorzystywania narzędzi cyfrowych i generatywnej sztucznej inteligencji w pracy historyka.
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025/2026-Z: | W cyklu 2024/2025-Z: | W cyklu 2023/2024-Z: | W cyklu 2026/2027-Z: | W cyklu 2022/2023-Z: |
Efekty kształcenia
W01 Student zna podstawowe zasady warsztatu naukowego historyka oraz specyfikę badań nad epoką nowożytną.
W02 Student zna podstawowe typy źródeł wykorzystywanych w badaniach nad historią XVI–XVIII wieku oraz zasady ich krytyki.
W03 Student zna podstawowe metody badawcze stosowane w historii nowożytnej oraz rozumie znaczenie właściwego doboru metod do problemu i materiału źródłowego.
W04 Student zna zasady przygotowania tekstu naukowego, tworzenia aparatu naukowego, sporządzania bibliografii oraz zasady etyki i rzetelności badawczej.
U01 Student potrafi sformułować temat, problem, pytania oraz cele badawcze dotyczące historii nowożytnej.
U02 Student potrafi samodzielnie przeprowadzić podstawową kwerendę bibliograficzną i źródłową z wykorzystaniem tradycyjnych i cyfrowych narzędzi wyszukiwawczych.
U03 Student potrafi dokonać krytycznej analizy źródła historycznego, uwzględniając jego genezę, autorstwo, funkcję, wiarygodność i kontekst.
U04 Student potrafi dokonać krytycznej analizy literatury przedmiotu, rozpoznawać stanowiska historiograficzne i określić stan badań dotyczący wybranego zagadnienia.
U05 Student potrafi skonstruować logiczną argumentację historyczną oraz przygotować poprawny pod względem formalnym i merytorycznym tekst naukowy.
U06 Student potrafi zaprezentować własny projekt badawczy, uzasadnić wybór źródeł i metod oraz uczestniczyć w dyskusji naukowej.
K01 Student jest gotów do krytycznej oceny własnej wiedzy oraz dostrzega potrzebę jej uzupełniania poprzez dalszą kwerendę i konsultację wyników badań.
K02 Student jest gotów do przestrzegania zasad rzetelności naukowej, właściwego dokumentowania wykorzystanych źródeł i literatury oraz poszanowania autorstwa.
K03 Student jest gotów do odpowiedzialnego przedstawiania wyników badań oraz przyjmowania i formułowania merytorycznej krytyki.
Kryteria oceniania
Warunkiem uzyskania zaliczenia z zajęć przez studenta jest:
1. uczęszczanie na proseminarium (możliwe 2 nieobecności na zajęciach – bez względu na podany powód nieobecności). Student przekraczający limit dopuszczalnych nieobecności jest zobowiązany do nadrobienia we własnym zakresie problematyki poruszanej na każdych odbytych zajęciach i zaliczenie jej na dyżurach u prowadzącego zajęcia.
2. Przygotowanie, przedstawienie i oddanie prowadzącemu zajęcia pracy proseminaryjnej (zgodnej ze standardami obowiązującymi w Instytucie Historii UPJPII i wskazaniami prowadzącego). Wydruk pracy winien spełniać normy zatwierdzone przez Radę Instytutu Historii UPJPII z dnia 25 stycznia 2013 r. Student ma obowiązek przedłożyć wydruk lub przesłać wersję elektroniczną pracy proseminaryjnej prowadzącemu zajęcia na dwa tygodnie przed zakończeniem zajęć.
Forma oceny pracy studenta:
1. Sprawdzenie sposobu prac studenta nad przygotowywaniem pisemnej pracy proseminaryjnej – gromadzenie bibliografii, selekcja zgromadzonej bibliografii; proces komponowania pracy, sposób stosowania aparatu naukowego (przypisów).
Literatura
Literatura podstawowa
B. Miśkiewicz., Wprowadzenie do badań historycznych, Poznań 1993
A. Swieżawski., Warsztat naukowy historyka. Wstęp do badan historycznych, Częstochowa 1999
J. Topolski, Jak się pisze i rozumie historię. Tajemnice narracji historycznej, Warszawa 1997
J. Topolski, Metodologia historii, Warszawa 1984
J. Topolski, Świat bez historii, Poznań 1998
|
W cyklu 2026/2027-Z:
Literatura podstawowa |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: