historia sztuki nowożytnej powszechnej HS-SL>hispow-w-3

Wykład przedstawia historię nowożytnej sztuki europejskiej od początków XV w. po przełom XVIII i XIX w. Semestr zimowy poświęcony będzie sztuce XV i XVI w. oraz sztuce włoskiej XVII w.

Podczas zajęć ukazane zostaną wszystkie gałęzie sztuki. W trakcie wykładów prezentowane będą nie tylko architektura, rzeźba i malarstwo, ale też – w mniejszym zakresie – grafika, rzemiosło artystyczne i urbanistyka.

Historia sztuki nowożytnej zostanie zarysowana na tle najważniejszych wydarzeń w dziejach XV- i XVI-w. Europy. Zmieniająca się sytuacja polityczno-gospodarcza oraz przemiany społeczne wpłynęły na usamodzielnienie się sztuki, umocnienie pozycji artystów oraz na wykształcenie się nowych grup odbiorców, przypisujących sztuce nowe funkcje. W tym okresie wyrosły i ustabilizowały się najważniejsze centra artystyczne, które będą – z różnym natężeniem – pełnić kluczowe role dla rozwoju sztuki nie tylko nowożytnej, ale też późniejszej. Dlatego szczególna uwaga będzie w tym semestrze poświęcona działalności artystycznej w ośrodkach włoskich (Florencji, Rzymie, Wenecji, Bolonii, Mediolanie, Mantui itd.), różnych miastach Niderlandów (przede wszystkim Brugii, Gandawie, Brukseli, Antwerpii, Utrechcie), Francji oraz w miastach Rzeszy Niemieckiej (m.in. Norymberdze, Augsburgu, Wittenberdze, Wiedniu, Pradze).

Przedstawianie dziejów europejskiej działalności artystycznej rozpoczynamy w XV-w. Włoszech, gdzie przyjrzymy się przede wszystkim florenckiej, ale też rzymskiej, umbryjskiej i weneckiej architekturze oraz urbanistyce, rzeźbie i malarstwu. Kolejne wykłady będą poświęcone malarstwu niderlandzkich prymitywistów i działającym na przełomie XV i XVI w. malarzom i grafikom niemieckim. Następnie przedstawiona zostanie sztuka XVI w. Szczególna uwaga zostanie poświęcona architekturze i rzeźbie włoskiej. Innymi analizowanymi zagadnieniami będą niderlandzkie malarstwo i grafika w kontekście wojny osiemdziesięcioletniej oraz sztuka Francji Walezjuszów i działalność artystyczna w Europie Środkowej. Na zakończenie semestru zaczniemy analizować włoską architekturę i urbanistykę XVII w.

W trakcie wykładów przedstawieni zostaną najważniejsi twórcy epoki nowożytnej i ich dzieła. Szczególna uwaga zostanie poświęcona ukazaniu ich w szerokim kontekście europejskiej sztuki. Mimo że ich wpływ na rozwój europejskiej sztuki był niebagatelny, podczas wykładów artyści mniej znani nie zostaną pominięci, bowiem to ich działalność upowszechniała różne rozwiązania formalne i ikonograficzne, które ze współczesnej perspektywy są charakterystyczne dla określonych kręgów kulturowych i okresów historycznych.