Elementy improwizacji organowej MKP-SM>Eleimp-4
Podczas zajęć student powinien utrwalać oraz rozwijać zdobytą wiedzę i umiejętności improwizacji. W tym celu będzie doskonalił poznane metody pracy nad językami muzycznymi minionych epok oraz poszukiwał możliwości wykorzystania zdobytej wiedzy w liturgii i podczas koncertu – przygotowując się jednocześnie do egzaminu dyplomowego.
Tryb zajęć
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
WIEDZA:
W wyniku przeprowadzonych zajęć student:
a) Zna metody pracy nad improwizacją
b) Zna reprezentatywne formy muzyki organowej
c) Definiuje elementy dzieła muzycznego oraz rozumie ich wzajemne relacje
UMIEJĘTNOŚCI:
W wyniku przeprowadzonych zajęć student:
a) Opanował efektywnie techniki ćwiczenia, umożliwiające ciągły rozwój poprzez samodzielną pracę
b) Potrafi podporządkować improwizację wymogom liturgii
c) Poddaje analizie własną improwizację, dostrzegając jej mocne i słabe strony
d) Wyznacza sobie cele oraz poszukuje odpowiedniego systemu treningowego pozwalającego na dalszy rozwój
KOMPETENCJE:
W wyniku przeprowadzonych zajęć student:
a) Rozumie potrzebę uczenia się przez całe życie
b) Potrafi samodzielnie rozwijać warsztat improwizatorski
c) Analizuje literaturę organową, gromadzi wzorce i schematy oraz poszukuje własnych metod pracy nad improwizacją
d) Wykorzystuje media cyfrowe w poszukiwaniu wzorców do naśladowania
e) Gromadzi własne improwizacje w postaci nagrań w celu analizy i wniosków do dalszego rozwoju
f) Bierze czynny udział w środowisku zajmującym się tematyką improwizacji organowej i w grupie studenckiej
g) Jest gotowy do wykorzystania swojej wiedzy i umiejętności w praktyce, podczas liturgii, koncertu
Kryteria oceniania
Metody dydaktyczne:
1. Metoda pokazu.
2. Metoda ćwiczeń.
3. Pogadanka.
4. Metoda pracy z tekstem.
5. Metoda sytuacyjna.
6. Metoda gier dydaktycznych.
7. Metoda projektów.
Metody i kryteria oceniania:
Warunkiem zaliczenia przedmiotu jest uzyskanie pozytywnej oceny z ćwiczeń w każdym z semestrów oraz pozytywnej oceny z egzaminu końcowego.
Pod uwagę będą brane:
1. Aktywność i przygotowanie do cotygodniowych zajęć.
2. Zaimprowizowanie trzech omawianych w semestrze form muzycznych na sposób przygotowany.
3. Jakość warsztatowa i artystyczna wykonywanych improwizacji.
Literatura
Literatura podstawowa:
Bach J.S., Das wohltemperierte Klavier, t. 1-2, PWM, Kraków 1998.
Bach J.S., Inwencje dwugłosowe, PWM, Kraków 2023.
Bach J.S., Sämtliche Orgelwerke, Bärenreiter, Kassel 2019.
Duruflé M., Suite pour orgue, Durand, Paryż 1934.
Mendelssohn Bartholdy F., Neue Ausgabe sämtlicher Orgelwerke, t. 2, Bärenreiter, Kassel 2021.
Pachelbel J., Arias with variations = Arien mit Variationen, Wayne Leupold, North Carolina 2011.
Rheinberger J.G., Sämtliche Werke, t. 38-39, Carus-Verlag, Stuttgart 2017.
Widor Ch-M., Complete Organ Symphonies, t. 1-2, Dover Publications, 2016.
Wójcik D., ABC form muzycznych, Musica Iagiellonica, Kraków 2003.
Literatura dodatkowa:
Borys K., Improwizacja fortepianowa Szabolcsa Esztényiego, UMFC, Warszawa 2007.
Brillhart J., Breaking Free, Wayne Leupold, North Carolina 2010.
Dupré M., Cours complet d'improvisation à l'Orgue. Vol. 2, Traité d'improvisation à l'Orgue, Paryż 1974.
Ewers P., Just play! An invitation to improvisation, vpe, Paderborn 2013.
Krieg G.A., cantus-firmus-Improvisation auf der Orgel: System-Methode-Modelle, Verlag Dohr Köln, Kolonia 2018.
Perucki R., Improwizacja organowa, t. 1-2, Akademia Muzyczna im. Stanisława Moniuszki w Gdańsku, Gdańsk 2015.
Ruiter-Feenstra P., Bach and the Art of improvisation, t. 1, CHI Press, 2011.
Shannon J.R., Improvising in Traditional 17th- and 18th-Century Harmonic Style, Wayne Leupold, North Carolina 2010.
Wagner P., Orgelimprovisation mit Pfiff, t. 1-2, Strube Verlag GmbH, München 1999.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: