Opieka paliatywno - hospicyjna NOR-SL>Opipal-c
Przedmiot „Opieka paliatywno-hospicyjna” ma na celu wprowadzenie studentów kierunku Nauki o rodzinie w problematykę towarzyszenia osobie nieuleczalnie chorej oraz jej bliskim. W trakcie zajęć omawiane są podstawowe założenia i standardy opieki paliatywnej, jej geneza i rozwój, formy organizacyjne oraz rola interdyscyplinarnego zespołu terapeutycznego. Szczególną uwagę poświęca się sytuacji rodziny w obliczu choroby terminalnej, procesowi żałoby, komunikacji interpersonalnej oraz etycznym dylematom opieki u kresu życia.
Ćwiczenia mają charakter aktywizujący i warsztatowy. Służą rozwijaniu umiejętności analizy sytuacji rodzinnej, kształtowaniu postawy empatii i odpowiedzialności oraz przygotowaniu do udzielania wsparcia w sytuacjach granicznych, z poszanowaniem godności osoby ludzkiej.
Koordynatorzy przedmiotu
W cyklu 2025/2026-L: | W cyklu 2023/2024-L: | W cyklu 2024/2025-L: |
Tryb zajęć
Efekty kształcenia
Wiedza
Student:
W1 – zna podstawowe założenia, cele i formy opieki paliatywno-hospicyjnej.
W2 – rozumie psychologiczne, społeczne i duchowe aspekty funkcjonowania rodziny w sytuacji choroby terminalnej.
W3 – zna podstawowe zagadnienia etyczne związane z opieką u kresu życia (godność osoby, autonomia, uporczywa terapia).
W4 – zna rolę instytucji hospicjum w systemie wsparcia rodziny.
Umiejętności
Student:
U1 – potrafi analizować sytuację rodziny w obliczu choroby nieuleczalnej.
U2 – potrafi wskazać adekwatne formy wsparcia chorego i jego bliskich.
U3 – potrafi komunikować się w sposób empatyczny i adekwatny w sytuacjach granicznych.
U4 – potrafi interpretować zjawiska związane z procesem żałoby.
Kompetencje społeczne
Student:
K1 – wykazuje wrażliwość na godność osoby chorej i jej bliskich.
K2 – jest gotów do odpowiedzialnego i etycznego działania w obszarze wsparcia rodziny.
K3 – rozumie potrzebę współpracy interdyscyplinarnej.
K4 – jest świadomy znaczenia postawy empatii, dyskrecji i szacunku w pracy z osobami w sytuacjach granicznych.
Kryteria oceniania
Aktywność na zajęciach.
Kryteria oceniania:
5,0 – bardzo dobra znajomość zagadnień, umiejętność samodzielnej analizy sytuacji rodzinnej, dojrzała refleksja etyczna.
4,0–4,5 – poprawne opanowanie materiału i umiejętność zastosowania wiedzy.
3,0–3,5 – podstawowa wiedza i ograniczona analiza.
2,0 – brak wymaganych efektów uczenia się.
Warunkiem zaliczenia jest obecność na min. 80% zajęć.
Literatura
Binnebesel J., Tanatopedagogika w doświadczeniu wielowymiarowości
człowieka i śmierci, Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2013.
Binnebesel J., Percepcja lęku przed śmiercią w kontekście Tanatopedagogicznej Relacyjnej Terapii Zastępczej, Wydawnictwo Naukowe
Uniwersytetu Mikołaja Kopernika, Toruń 2017.
Bołoz W., Cierpienie duchowe w chorobie terminalnej, „Polska Medycyna
Paliatywna” 3 (2004), s. 57–65.
Chudy W., Odchodzenie z nadzieją u podstaw pedagogiki umierania,
„Ethos” 3/4 (2007), s. 21–42.
Frankl V. E., Człowiek w poszukiwaniu sensu, Wydawnictwo Czarna
Owca, Warszawa 2017.
Godawa G., Funkcjonowanie rodziny dziecka objętego domową opieką hospicyjną. Studium tanatopedagogiczne, Wydawnictwo Edukacyjne
Akapit, Toruń 2016.
Godawa G., Rodzina wobec nieuleczalnej choroby dziecka: Aspekty tanatopedagogiczne, Wydawnictwo Impuls, Kraków 2009.
Godawa G., Samowychowanie w kontekście choroby terminalnej. Studium
tanatopedagogiczne, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska”
27 (2014), s. 57–70.
Jan Paweł II, List apostolski Salvifi ci doloris o chrześcijańskim sensie
ludzkiego cierpienia, 1984.
Walden-Gałuszko K. de, Psychoonkologia w praktyce klinicznej, Wydawnictwo
Lekarskie PZWL, Warszawa 2012.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: