Podstawy psychoprofilaktyki NOR-SL>Podpsyprof-c

1. Sposoby i metody pracy psychoprofilaktycznej.
2. Konstruowanie scenariuszy psychoprofilaktycznych.
3. Praca instytucji rządowych oraz organizacji pozarządowych w zakresie zadań psychoprofilaktycznych.
4. Działalność psychoprofilaktyczna w środowisku lokalnym - zakres, potrzeby i skuteczność.

Ćwiczenia mają charakter projektowy i służą praktycznemu zastosowaniu wiedzy z zakresu psychoprofilaktyki. Studenci, pracując nad wybranym problemem, dokonują diagnozy potrzeb grupy odbiorców, identyfikują czynniki ryzyka i czynniki chroniące, formułują cele oraz dobierają adekwatny poziom, strategie i metody oddziaływań profilaktycznych. Na tej podstawie opracowują projekt programu psychoprofilaktycznego wraz z propozycją jego ewaluacji. Ważnym elementem zajęć jest krytyczna analiza proponowanych rozwiązań, uzasadnianie podejmowanych decyzji projektowych oraz wykorzystanie informacji zwrotnej do doskonalenia programu.

Literatura obowiązkowa:
Gaś Z. B. (2006) Profilaktyka w szkole. Warszawa.
Gaś Z. B. (2000) Psychoprofilaktyka. Lublin.
Hawkins J. D. (1994) Podręcznik ewaluacji programów profilaktycznych. Warszawa - Olsztyn
Śliwa S. (2015) Profilaktyka pedagogiczna. Opole.

Literatura uzupełniająca:
Borzucka-Sitkiewicz K. Kowalczewska-Grabowska K. (2013) Profilaktyka społeczna. Aspekty teoretyczno-metodyczne, Katowice: Uniwersytet Śląski.
Deptuła M. Potorska A. Borsich Sz. (2018) Wczesna profilaktyka problemów w rozwoju psychospołecznym i ryzykownych zachowań dzieci i młodzieży. Warszawa: PWN
Szymańska J., Wojcieszek K. (2001) Standardy pierwszorzędowych programów profilaktycznych. w: Problemy Poradnictwa Psychologiczno – Pedagogicznego, 1/14, 5-15,

Literatura podstawowa
Szymańska J., Programy profilaktyczne. Podstawy profesjonalnej psychoprofilaktyki, ORE, Warszawa 2012. Borzucka-Sitkiewicz K., Kowalczewska-Grabowska K., Profilaktyka społeczna. Aspekty teoretyczno-metodyczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2013. Lemańczyk R., „Psychoprofilaktyka zachowań ryzykownych u młodzieży”, Annales UMCS. Sectio J, 2019, vol. XXXII, nr 3, s. 151–168.
Literatura uzupełniająca
Gaś Z.B., Psychoprofilaktyka. Procedury konstruowania programów wczesnej interwencji, Wydawnictwo UMCS, Lublin 2000. Deptuła M., Potorska A., Borsich S., Wczesna profilaktyka problemów w rozwoju psychospołecznym i ryzykownych zachowań dzieci i młodzieży, PWN, Warszawa 2018. Śliwa S., Profilaktyka pedagogiczna, WSZiA, Opole 2015. Literatura specjalistyczna dobierana do problematyki przygotowywanego projektu.

Dozwolona jedna nieobecność nieusprawiedliwiona (1h). Każdą następną należy OBOWIĄZKOWO usprawiedliwić na najbliższych zajęciach i NIEZWŁOCZNIE odpracować wg indywidualnych ustaleń.

Warunkiem dopuszczenia do egzaminu jest wcześniejsze uzyskanie zaliczenia z ćwiczeń.
Frekwencja poniżej 50% nie kwalifikuje do zaliczenia przedmiotu.

Kwestie związane z indywidualną organizacją studiów oraz inne okoliczności wymagające indywidualnego ustalenia sposobu realizacji lub zaliczenia przedmiotu student jest zobowiązany zgłosić prowadzącemu przed rozpoczęciem zajęć lub niezwłocznie po zaistnieniu okoliczności stanowiących podstawę takich ustaleń (np. po otrzymaniu rekomendacji z DWiD).

Ustalenie indywidualnych warunków realizacji lub zaliczenia przedmiotu po zakończeniu zajęć nie jest możliwe. Brak wcześniejszego zgłoszenia i uzgodnienia sposobu realizacji przedmiotu skutkuje jego niezaliczeniem i koniecznością jego powtórzenia.