nowoczesne technologie w muzealnictwie ODK-SM>techmuz2(04)
Konwersatorium ma na celu zaprezentowanie potencjału wykorzystywania nowoczesnych technologii w muzealnictwie, ze szczególnym uwzględnieniem ich roli w projektowaniu i realizacji współczesnych wystaw muzealnych. W trakcie zajęć omawiane będą zagadnienia związane z nowoczesną architekturą muzeów oraz sposobami integrowania rozwiązań technologicznych z przestrzenią ekspozycyjną.
Istotną część kursu stanowić będzie refleksja nad wykorzystaniem technologii cyfrowych i multimedialnych w procesie interpretacji dziedzictwa, edukacji muzealnej oraz udostępniania zbiorów szerokiej publiczności, w tym osobom ze szczególnymi potrzebami. Poruszona zostanie także problematyka wirtualnych wystaw, muzeów wirtualnych oraz nowych form komunikacji muzeów z odbiorcami.
W ramach zajęć omówione zostaną również zagadnienia związane z zastosowaniem nowoczesnych technologii w konserwacji i ochronie zbiorów, w tym działalność laboratoriów fizykochemicznych funkcjonujących przy muzeach na przykładzie Laboratorium Analiz i Nieniszczących Badań Obiektów Zabytkowych (LANBOZ) Muzeum Narodowego w Krakowie.
Część teoretyczną uzupełni analiza wybranych studiów przypadków (case studies) muzeów w Polsce i na świecie, które w swojej działalności wykorzystują innowacyjne rozwiązania technologiczne i wpisują się w najnowsze trendy w muzealnictwie. Oprócz zajęć prowadzonych w sali dydaktycznej przewidywane są również wyjścia studyjne do wybranych działów Muzeum Narodowego w Krakowie, umożliwiające zapoznanie się z praktycznym zastosowaniem omawianych rozwiązań.
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Cele kształcenia:
1. Zapoznanie studentów z rolą i znaczeniem nowoczesnych technologii we współczesnym muzealnictwie, w szczególności w projektowaniu wystaw, edukacji muzealnej oraz udostępnianiu zbiorów.
2. Przedstawienie wybranych rozwiązań technologicznych stosowanych w muzeach, takich jak multimedia, narzędzia cyfrowe, technologie immersyjne czy rozwiązania wspierające dostępność dla osób ze szczególnymi potrzebami.
3. Ukazanie możliwości wykorzystania nowoczesnych technologii w ochronie i konserwacji dziedzictwa kulturowego, w tym w badaniach laboratoryjnych.
4. Rozwijanie umiejętności krytycznej analizy współczesnych ekspozycji muzealnych wykorzystujących technologie cyfrowe oraz oceny ich funkcji poznawczej, edukacyjnej i społecznej.
5. Przygotowanie studentów do świadomego i odpowiedzialnego wykorzystywania nowych technologii w przyszłej praktyce muzealnej poprzez analizę wybranych studiów przypadków z Polski i ze świata.
Kryteria oceniania
1. Obecność na zajęciach (dopuszczalne dwie nieobecności).
2. Prezentacja na zajęciach wybranego zagadnienia z zakresu stosowania nowoczesnych technologii w muzealnictwie (ok. 20 min).
Praktyki zawodowe
Nie dotyczy.
Literatura
Literatura podstawowa:
Parry R., Recoding the Museum: Digital Heritage and the Technologies of Change, London–New York 2007.
Tallon L., Walker K. (red.), Digital Technologies and the Museum Experience: Handheld Guides and Other Media, Lanham 2008.
Parry R. (red.), Museums in a Digital Age, London–New York 2010.
Cameron F., Kenderdine S. (red.), Theorizing Digital Cultural Heritage. A Critical Discourse, Cambridge (MA) 2007.
Marty P. F., Jones K. B. (red.), Museum Informatics: People, Information, and Technology in Museums, London–New York 2008.
Giaccardi E. (red.), Heritage and Social Media: Understanding Heritage in a Participatory Culture, London–New York 2012.
Marty P. F., Museum Websites and Social Media: Issues of Participation, Sustainability, Trust and Diversity, „Museum Management and Curatorship”.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: