Diagnoza dziecka z trudnościami w uczeniu się PED-SL-TP>Diagdtu-w
Celem przedmiotu jest zapoznanie studentów z problematyką diagnozy trudności w uczeniu się u dzieci i młodzieży. Podczas wykładów omawiane są podstawy teoretyczne i prawne diagnozy pedagogicznej oraz charakterystyka wybranych zaburzeń wpływających na funkcjonowanie ucznia w środowisku szkolnym, takich jak specyficzne trudności w uczeniu się (dysleksja, dysgrafia, dyskalkulia), ADHD, spektrum autyzmu czy zaburzenia obsesyjno-kompulsywne. Zajęcia uwzględniają także zagadnienia dotyczące diagnozy funkcjonalnej oraz współpracy szkoły, rodziny i specjalistów w procesie wspierania dziecka.
Koordynatorzy przedmiotu
Tryb zajęć
Efekty kształcenia
W_01 zna podstawowe pojęcia dotyczące trudności w uczeniu się oraz ich klasyfikacje.
W_02 zna charakterystykę wybranych zaburzeń rozwojowych i edukacyjnych wpływających na funkcjonowanie ucznia w szkole.
W_03 zna podstawy prawne organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz procedury diagnozy w systemie edukacji.
U_01 potrafi rozpoznać symptomy trudności w uczeniu się na podstawie obserwacji funkcjonowania ucznia.
U_02 potrafi analizować informacje diagnostyczne dotyczące funkcjonowania dziecka w środowisku szkolnym.
U_03 potrafi wskazać możliwości wsparcia edukacyjnego ucznia z trudnościami w uczeniu się.
K_01 jest gotów do uwzględniania indywidualnych potrzeb edukacyjnych uczniów.
K_02 rozumie znaczenie współpracy nauczyciela, specjalistów i rodziny w procesie diagnozy i wsparcia dziecka.
Kryteria oceniania
Pozytywnie zdany egzamin - zaliczenie ćwiczeń jest warunkiem do dopuszczenia do egzaminu.
Sprawy związane z indywidualną organizacją studiów lub podobne kwestie dotyczące indywidualnego zaliczenia przedmiotu student ma
obowiązek ustalić z wykładowcą przed rozpoczęciem zajęć lub niezwłocznie po zaistniałej sytuacji (np. wydanie rekomendacji przez BON). Tego typu ustalenia nie są możliwe na koniec zajęć, co skutkuje
niezaliczeniem przedmiotu i koniecznością jego powtórzenia.
Literatura
Literatura obowiązkowa:
Gajdzica, Z., Widawska, E., Byra, S., Domagała-Zyśk, E., Jachimczak, B., Piotrowicz, R. (2024). Ocena funkcjonalna w edukacji włączającej – założenia teoretyczne i procedura stosowania Kwestionariusza Szkolnej Oceny Funkcjonalnej. Katowice–Kraków: AT Wydawnictwo.
Jarosz, E. (2007). Wybrane obszary diagnozowania pedagogicznego.
Katowice: Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego.
Pogórska-Jachnik, D. (2023). Diagnozowanie potrzeb jako podstawa planowania pracy Specjalistycznych Centrów Wspierających Edukację Włączającą (SCWEW) z uwzględnieniem oceny funkcjonalnej. Warszawa: Ośrodek Rozwoju Edukacji.
Skałbania, B., Lewandowska-Kidoń, T. (2019). Terapia pedagogiczna w teorii
i działaniu. Wybrane zagadnienia. Kraków: Impuls.
Skibska, J., Wojciechowska J. (red.). (2014). Diagnoza i terapia pedagogiczna w przestrzeni edukacyjnej. Kraków: Wydawnictwo LIBRON – Filip Lohner.
Spionek, H. (1985). Zaburzenia rozwoju uczniów a niepowodzenia szkolne, część II. Warszawa: PWN.
Bogdanowicz, M. (2002). Ryzyko dysleksji. Problemy i diagnozowanie. Gdańsk.
Gruszczyk-Kolczyńska, E. (2008). Dzieci ze specyficznymi trudnościami
w uczeniu się matematyki. Warszawa: WSiP.
Tomczak, J., Ziętara, R. (2008). Kwestionariusz do diagnozy i narzędzia badawcze w terapii pedagogicznej. Kraków: Impuls.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: