Podstawy dydaktyki PED-SM-NPS>PodsDyd-c
Studenci zdobywają wiedzę dotyczącą organizacji procesu dydaktycznego, roli nauczyciela i ucznia, a także uwarunkowań wpływających na efektywność nauczania.
Zajęcia umożliwiają rozwijanie umiejętności analizowania i interpretowania zjawisk zachodzących w procesie edukacyjnym oraz przygotowują do planowania i organizowania działań dydaktycznych. Celem przedmiotu jest także kształtowanie kompetencji pozwalających na rozumienie prawidłowości rządzących procesem nauczania i uczenia się oraz wykorzystanie podstawowej wiedzy dydaktycznej w praktyce edukacyjnej.
Tematy:
1.Przedmiot, zadania i podstawowe pojęcia dydaktyki.
2.Aksjologia wychowawcza oraz cele i zadania kształcenia.
3.Proces kształcenia ogólnego i ogniwa procesu dydaktycznego.
4.Sytuacja dydaktyczno-wychowawcza jako podstawowa kategoria analizy i konstruowania procesu kształcenia.
5.Formułowanie celów i zadań kształcenia przez nauczyciela i ucznia – taksonomiczne ujęcie celów kształcenia oraz operacjonalizacja celów dydaktycznych.
6.Zasady kształcenia – geneza, klasyfikacja i zastosowanie w praktyce edukacyjnej.
7.Metody kształcenia i metody nauczania–uczenia się w praktyce.
8.Teoria i praktyka kształcenia wielostronnego. Strategie kształcenia: informacyjna, problemowa, emocjonalna i praktyczna.
9.Formy organizacyjne procesu kształcenia.
10.Środki dydaktyczne i ich znaczenie w procesie nauczania i uczenia się.
11.Niepowodzenia szkolne – przyczyny, przejawy i sposoby przeciwdziałania.
12. Edukacja inkluzyjna wspomagana przez AI.
Koordynatorzy przedmiotu
Tryb zajęć
Efekty kształcenia
WIEDZA
1. Uczestnik objaśnia podstawowy zakres tematyczny dydaktyki ogólnej, również podstawy historyczne głównych prądów i systemów dydaktycznych. Opisuje relacje i wzajemne powiązania miedzy aksjologią a celami kształcenia. Cechuje go znajomość podstaw filozoficznych i psychologicznych dotyczących procesu kształcenia oraz znajomość czynności uczniów i nauczyciela w procesie kształcenia, tzw. ogniwa procesu dydaktycznego.
UMIEJĘTNOŚCI
1. W sposób praktyczny analizuje i potrafi użyć taksonomii celów nauczania (taksonomie dziedziny poznawczej, emocjonalnej i psychomotorycznej). Wykorzystuje umiejętności klasyfikacji zasad kształcenia jak również genezy pojęcia zasad kształcenia. Wykorzystuje umiejętności charakterystyki poszczególnych zasad kształcenia oraz świadomości ich zastosowania i praktycznej realizacji w procesie dydaktycznym. Posługuje się praktyczną znajomością i umiejętnością doboru i posługiwania się różnymi metodami dydaktycznymi.
KOMPETENCJE
1.Uczestnik wykazuje gotowość do refleksyjnego i odpowiedzialnego podejścia do procesu nauczania i uczenia się oraz dostrzega znaczenie dydaktyki w pracy pedagogicznej i edukacyjnej. Rozumie potrzebę ciągłego doskonalenia własnych kompetencji dydaktycznych oraz aktualizowania wiedzy z zakresu teorii i praktyki kształcenia.
2.Potrafi współpracować z innymi uczestnikami procesu edukacyjnego, wykazuje otwartość na różnorodne potrzeby uczniów oraz świadomie i etycznie planuje działania dydaktyczne. Dostrzega znaczenie właściwego doboru metod, form i środków dydaktycznych dla efektywności procesu kształcenia.
Kryteria oceniania
posoby sprawdzania i warunki zaliczenia:
1. Podstawą zaliczenia przedmiotu jest pozytywne zaliczenie projektu indywidualnego.
2. Osoby nie uczestniczące regularnie w wykładach są dodatkowo zobowiązane do zaliczenia materiału z zakresu wybranych lektur uzupełniających.
3. Obecność na zajęciach (możliwe 2 nieobecności; pozostałe muszą być zaliczone).
Literatura
Bereźnicki, F. (2001). Dydaktyka kształcenia ogólnego. Kraków: Impuls.
Filipiak, E. (2012). Rozwijanie zdolności uczenia się. Z Brunerem i Wygotskim w tle. Sopot: GWP.
Gudoniene, D., & Staneviciene, E. (Red.). (2026). Inclusive AI-based Education Scenarios. Handbook for Higher Education Teachers. INEDU, Erasmus+ 2024-1-PL01-KA220-HED-000256427.
Kompedium edukacji inkluzyjnej wspieranej przez narzędzia AI. (2024). Erasmus+ 2024-1-PL01-KA220-HED-000256427.
Klus-Stańska, D. (2018). Paradygmaty dydaktyki. Myśleć teorią o praktyce. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
Okoń, W. (1987). Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe.
Sajdak, A. (2013). Paradygmaty kształcenia studentów i wspierania rozwoju nauczycieli akademickich. Teoretyczne podstawy dydaktyki akademickiej. Kraków: Impuls.
|
W cyklu 2025/2026-L:
Bereźnicki, F. (2001). Dydaktyka kształcenia ogólnego. Kraków: Impuls. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: