Rytuały komunikacyjne i podstawy skutecznego dialogu, cz. II SCYW-SL>Rytuac
Zajęcia stanowią kontynuację pierwszej części warsztatów i służą pogłębieniu kompetencji związanych ze skutecznym dialogiem. Szczególny nacisk położony jest na empatię i przyjmowanie perspektywy rozmówcy, budowanie zaufania, rozpoznawanie źródeł nieporozumień oraz adekwatne reagowanie w trudnych sytuacjach komunikacyjnych. Istotnym elementem zajęć jest również refleksja nad rolą symboli, znaków i kontekstu w procesie komunikacji.
Zajęcia będą obejmowały następujące bloki tematyczne:
Codzienne rytuały komunikacyjne w Indiach – powitania, dystans interpersonalny, ubiór, gesty, podstawowe zasady związane z jedzeniem
Religia i praktyki życia codziennego w Indiach – zachowanie w sytuacjach religijnych, czystość rytualna, jedzenie, ciało i przestrzeń święta w hinduizmie; zróżnicowanie praktyk religijnych, w tym podstawowe zwyczaje muzułmanów w Indiach.
Komunikacja międzyreligijna i międzykulturowa – symbole i oznaki przynależności religijnej, zachowanie w przestrzeni sakralnej, granice uczestnictwa w rytuale, sytuacje problemowe związane z różnicami religijnymi i kulturowymi.
Komunikacja biznesowa w Indiach (przyczyny) – aspekty kulturowe, historyczne, społeczne i religijne kształtujące komunikację biznesową z Indusami
Komunikacja biznesowa w Indiach (skutki i adekwatne działanie) – budowanie relacji, rozwiązywanie konfliktów, udzielanie informacji zwrotnej, efektywna komunikacja różnymi kanałami, rozumienie hierarchii, podejmowanie decyzji, zarządzanie czasem, przekonywanie.
Codzienne rytuały komunikacyjne w regionie MENA – powitania, dystans interpersonalny, ubiór, gesty, podstawowe zasady życia codziennego, “jak być świadomym gościem w regionie”
Etykieta biznesowa w regionie MENA – wybrane aspekty efektywnego działania w regionie
Codzienne rytuały komunikacyjne w regionie Azji Południowo-Wschodniej – powitania, dystans interpersonalny, ubiór, gesty, podstawowe zasady życia codziennego, “jak być świadomym gościem w regionie”
Spotkanie z rytuałami Azji Południowo-Wschodniej w Krakowie – zajęcia terenowe wykorzystujące krakowską ofertę kulturalną i edukacyjną
Przewidziane są zajęcia terenowe poza salą dydaktyczną, uzależnione od warunków organizacyjnych. Zakres i termin zostaną ustalone ze studentami.
|
W cyklu 2026/2027-Z:
Zajęcia stanowią kontynuację pierwszej części warsztatów i służą pogłębieniu kompetencji związanych ze skutecznym dialogiem. Szczególny nacisk położony jest na empatię i przyjmowanie perspektywy rozmówcy, budowanie zaufania, rozpoznawanie źródeł nieporozumień oraz adekwatne reagowanie w trudnych sytuacjach komunikacyjnych. Istotnym elementem zajęć jest również refleksja nad rolą symboli, znaków i kontekstu w procesie komunikacji. |
Koordynatorzy przedmiotu
Tryb zajęć
Efekty kształcenia
Efekty uczenia się
SC1pK_U06 – student analizuje sytuacje komunikacyjne w kontaktach międzykulturowych, formułuje wnioski i proponuje praktyczne sposoby rozwiązania problemów.
SC1pK_U19 – stosuje odpowiednie techniki komunikacyjne oraz rozpoznaje i wyjaśnia nieporozumienia wynikające z różnic kulturowych.
SC1pK_U21 – dostosowuje sposób komunikowania się do sytuacji międzykulturowej i międzyreligijnej.
SC1pK_K05 – wykazuje otwartość na różnorodność kulturową i religijną oraz uwzględnia etyczny wymiar komunikacji międzykulturowej.
Kryteria oceniania
Ćwiczenia praktyczne i symulacje – rozwijanie umiejętności komunikacyjnych poprzez odgrywanie sytuacji i rozwiązywanie problemów komunikacyjnych.
Analiza przypadków – identyfikowanie problemów komunikacyjnych oraz proponowanie możliwych sposobów działania.
Dyskusja grupowa – wymiana opinii, doświadczeń i interpretacji dotyczących komunikacji międzykulturowej.
Praca indywidualna i grupowa – wykonywanie zadań wymagających praktycznego zastosowania zdobytej wiedzy.
Informacja zwrotna – omawianie wykonanych ćwiczeń i wskazywanie możliwych sposobów doskonalenia umiejętności komunikacyjnych.
Kryteria oceniania
W trakcie zajęć studenci realizują ćwiczenia praktyczne, analizy przypadków oraz zadania indywidualne i grupowe. Aktywny udział i zaangażowanie w realizację zadań stanowią element procesu kształcenia i służą bieżącej weryfikacji osiągania efektów uczenia się.
Podstawą ustalenia oceny końcowej są wyniki krótkich pisemnych form weryfikacji wiedzy i umiejętności odnoszących się do treści poszczególnych bloków tematycznych. Ocena końcowa jest ustalana na podstawie łącznego wyniku uzyskanego ze wszystkich form pisemnej weryfikacji.
Warunki zaliczenia
obecność na zajęciach zgodnie z zasadami określonymi w sylabusie; dopuszczalne są maksymalnie dwie nieobecności;
aktywny udział w zajęciach oraz realizacja przewidzianych ćwiczeń i zadań praktycznych;
udział we wszystkich przewidzianych formach pisemnej weryfikacji;
uzyskanie łącznego wyniku pozwalającego na zaliczenie przedmiotu.
Literatura
Literatura podstawowa
Austin J.L., Mówienie i poznawanie. Rozprawy i wykłady filozoficzne, Warszawa 1993. [wybrane fragmenty]
Boski P., Kulturowe ramy zachowań społecznych, PWN, Warszawa 2022
[wybrane fragmenty]
Boski P., Różycka-Tran J., Sorokowski P., “Podróże psychologiczne przez kultury świata”, Sorus, Wydanie II, Poznań 2024 [wybrane fragmenty]
Brocki M., Język ciała w ujęciu antropologicznym, Wrocław 2001.
Chudzik A., Mowne zachowania magiczne w ujęciu pragmatyczno-kognitywnym, Kraków 2002.
Hall E.T., Ukryty wymiar, Warszawa 2001.
Meyer E., The culture map, Decoding how people think, lead and get things done across cultures, New York 2015 (dostępna również w polskiej wersji językowej).
Rosa G., Ostrowska I., Słupińska K., Gracz L., Komunikacja międzykulturowa w biznesie - Różnice kulturowe i komunikacja międzykulturowa w różnych regionach świata jako podstawa sukcesu w biznesie międzynarodowym, edu-Libri, Kraków-Legionowo 2018, s. 1-56
Rothenbuhler E.W., Komunikacja rytualna. Od rozmowy codziennej do ceremonii medialnej, Kraków 2003.
Wierzbicki P., Struktura kłamstwa, Londyn (Kraków) 1987 (2009).
Literatura dodatkowa
Antas J., O kłamstwie i kłamaniu: studium semantyczno-pragmatyczne, Kraków 1999.
Antas J., Semantyczność ciała: gesty jako znaki myślenia, Łódź 2013.
Collet P., Księga znaków. Jak poprzez ciało wyrażamy swoje myśli i uczucia, Warszawa 2004.
Tannen D., Ty nic nie rozumiesz. Kobieta i mężczyzna w rozmowie, Warszawa 1994.
Thun von Friedmann S., Sztuka rozmawiania, cz. I–II, Kraków 2001.
Wierzbicka A., Słowa klucze. Różne języki – różne kultury, Warszawa 2016.
Wołos M., Koncepcja „gry językowej” Wittgensteina w świetle badań współczesnego językoznawstwa, Kraków 2002.
Uwagi
|
W cyklu 2026/2027-Z:
Przewidziane są zajęcia terenowe poza salą dydaktyczną, uzależnione od warunków organizacyjnych. Zakres i termin zostaną ustalone ze studentami. |
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: