Sztuka argumentacji SzD-DF>Sztargum
Celem przedmiotu jest zapoznanie doktorantów z podstawowymi pojęciami, zasadami i metodami analizy argumentacji oraz rozwijanie umiejętności samodzielnego konstruowania i oceny argumentów. Szczególną uwagę poświęca się argumentacji filozoficznej i naukowej, rozpoznawaniu błędów argumentacyjnych, formułowaniu kontrargumentów i prowadzeniu rzetelnej dyskusji. Zajęcia mają wspierać samodzielność badawczą doktorantów.
Treści kształcenia:
1. Podstawowe pojęcia logiki i teorii argumentacji.
2. Zdania, sądy, przesłanki, wnioski i argumenty.
3. Rozpoznawanie argumentów w wypowiedziach języka naturalnego.
4. Argumentacja i wyjaśnianie; uzasadnianie a wyjaśnianie.
5. Rozumowania dedukcyjne i indukcyjne; argumenty niededukcyjne.
6. Poprawność argumentów i prawdziwość zdań; siła uzasadnienia.
7. Analiza i rekonstrukcja argumentacji; standaryzacja, przesłanki ukryte.
8. Język, definicje, wieloznaczność, nieostrość i zdania kategoryczne.
9. Argumenty z autorytetu i podobieństwa; błędy argumentacyjne, w tym ad hominem; podstawy oceny wnioskowań statystycznych.
Koordynatorzy przedmiotu
Tryb zajęć
Efekty kształcenia
WIEDZA – K_W02 (P8S_WG)
Doktorant zna i objaśnia podstawowe pojęcia teorii argumentacji, rozróżnia typy rozumowań oraz charakteryzuje kryteria oceny argumentów i podstawowe błędy argumentacyjne, w kontekście metodologii argumentacji filozoficznej.
UMIEJĘTNOŚCI – K_U01 (P8S_UW)
Doktorant potrafi analizować i rekonstruować argumenty, ujawniać ukryte przesłanki, oceniać rozumowania oraz samodzielnie konstruować argumentację za określoną tezą i przeciw niej.
UMIEJĘTNOŚCI – K_U03, K_U06 (P8S_UK)
Doktorant potrafi uczestniczyć w wymianie idei, prezentować stanowisko i kontrargumenty oraz prowadzić rzeczową dyskusję naukową.
KOMPETENCJE SPOŁECZNE – K_K02, K_K03 (P8S_KK)
Doktorant jest gotów do krytycznej oceny własnych i cudzych argumentów, uznaje znaczenie wiedzy w rozstrzyganiu problemów poznawczych i respektuje zasady rzetelnej debaty.
Kryteria oceniania
Zajęcia prowadzone są w atmosferze swobodnej, merytorycznej dyskusji; nacisk położony jest na praktykę argumentacji i krytyczne myślenie.
Literatura
Lektury podstawowe:
Copi, Irving M., Carl Cohen, Kenneth McMahon, Introduction to Logic, wyd. 14, Pearson, 2014, rozdz. 1–4.
Szymanek, Krzysztof, Krzysztof A. Wieczorek, Andrzej S. Wójcik, Sztuka argumentacji. Ćwiczenia w badaniu argumentów, wyd. 1, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003.
Lektury uzupełniające:
Barwise, Jon, John Etchemendy, Language, Proof and Logic, CSLI Publications (we współpracy z G. Allweinem, D. Barkerem-Plummerem i A. Liu).
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: