Nowa jakość życia. Kazanie na górze (Mt 5-7) SzD-DNT>Nowjak

Kazanie na Górze koncentruje się wokół terminu „sprawiedliwość”, który określał w ST i judaizmie ideał postępowania. Mateusz umieszcza go w potrójnym kontekście, mianowicie w relacji do: bliźniego (Mt 5, 21-48), Boga (Mt 6, 1-18) oraz rzeczy materialnych (Mt 6, 19-34). Rozdział siódmy stanowi dopowiedzenia w związku ze sprawiedliwością i ma charakter konkluzywny. Relacja do bliźniego zawiera tematy związane z piątym, szóstym i ósmym przykazaniem. Nadto wprowadza rewolucyjną tezę, aby nie sprzeciwiać się złu i podkreśla miłość do nieprzyjaciół, nigdy wcześniej tak nie wyeksponowaną jak przez Jezusa. Rozdział szósty nawiązuje do podstawowych praktyk religijnych w ST oraz judaizmie w czasach Jezusa, czyli jałmużnę, modlitwę i post. Na szczególną uwagę zasługuje modlitwa „Ojcze nasz” stanowiąca centrum literackie całego Kazania na Górze. Natomiast odniesienia do rzeczy materialnych zwracają uwagę na ich tymczasowy, przemijający charakter i ostrzegają przed mamoną jako konkurencyjną, uosobioną mocą względem wiary. Mateusz w szóstym rozdziale podkreśla też miłość i troskę Boga Ojca w codziennym życiu chrześcijanina. Rozdział siódmy ostrzega przed wydawaniem osądów, nawiązuje ponownie do modlitwy i akcentuje konieczność pełnienia woli Bożej. Całość Kazania wprowadzają makaryzmy, czyli proklamacje dotyczące szczęścia także w obecnym eonie.