Synod Biskupów - rola i znaczenie instytucji w Kościele posoborowym SzD-DPK>SynBis-w

Wykład ma na celu dać teoretyczne i praktyczne wiadomości na temat instytucji i funkcjonowania Synodu Biskupów, który został powołany przez papieża Pawła VI pod koniec Soboru Watykańskiego II (1962-1965), m.p. "Apostolica sollicitudo" z dnia 15 września 1965 roku. Stworzenie nowej centralnej instytucji Kościoła było odpowiedzią na liczne propozycje, które pojawiły się w czasie obrad ostatniego soboru. Synod Biskupów był regularnie zwoływany przez poszczególnych biskupów rzymskich, którzy upatrywali w tej instytucji dużego znaczenia dla Kościoła posoborowego; szczególnego znaczenia instytucja ta nabrała za pontyfikatu papieża Jana Pawła II. Jednocześnie instytucja to była przedmiotem żywego zainteresowania tak teologów jak i kanonistów. Prowadzone badania, teologiczne i prawne, miały na celu lepsze zrozumienie tej instytucji oraz poznanie jej funkcjonowania w Kościele posoborowym, zarówno w wymiarze powszechnym, jak i partykularnym. Sukcesywnie Synod Biskupów został prawnie zdefiniowany w Kodeksie prawa kanonicznego z 1983 roku, ostatnio zaś reformę instytucji przeprowadził papież Franciszek (zob. konstytucja apostolska "Episcopalis communio"). Ponadto nowelizowane dość często regulaminy konkretyzowały pracę tej instytucji, poprzez określenie jej faktycznego funkcjonowania. Chcąc dobrze poznać naturę teologiczną i prawną Synodu Biskupów, trzeba zrobić odwołanie do roli i znaczenia Kolegium Apostołów, Kolegium Biskupów w życiu Kościoła. Ważną rzeczą będzie zrozumienie doradczej roli instytucji, jej pomocy w kierowaniu Kościołem powszechnym, oraz przenoszenia na poziomy Kościołów partykularnych różnych doświadczeń, które były przekazywane na poszczególnych zebraniach synodalnych.