Teologia sakramentu święceń T-KAP-AFI>teosa-c-7
Kościół jest rzeczywistością sakramentalną, ponieważ celebruje sakramenty oraz - zgodnie z nauczaniem Vaticanum II - sam jest "niejako sakramentem intymnego zjednoczenia z Bogiem". W jego sakramentalnej strukturze istotną rolę spełniają osoby, które przyjęły sakrament święceń. Niniejszy przedmiot przedstawia sakrament święceń z perspektywy historii jego rozwoju oraz teologicznej systematyki (natura, forma, stopnie, szafarz, przyjmujący).
Tryb zajęć
Koordynatorzy przedmiotu
Efekty kształcenia
Student powinien orientować się w historycznym rozwoju sakramentu święceń oraz w teologicznych próbach jego rozumienia. Powinien znać istotę i formę liturgiczną sakramentu.
Kryteria oceniania
Prowadzenie ćwiczeń.
Literatura
K. Romaniuk, A. Jankowski, Kapłaństwo w Piśmie Świętym Nowego Testamentu, Katowice 1972; G. Greshake, Być kapłanem dzisiaj, W drodze, Poznań 2010; M. P. Cuéllar, Teología del sacerdocio ministerial: Llamados a servir, Madrid 2016; G. L. Müller, Listy o kapłaństwie, WAM, Kraków 2019; J. D. Szczurek, Teologia kapłaństwa w ujęciu integralnym, 1-3, Kraków 2021-2025; M. Ouellet, A Fundamental Theology of the Priesthood, 1-2, Paulist Press, Mahwah 2023.
Więcej informacji
Dodatkowe informacje (np. o kalendarzu rejestracji, prowadzących zajęcia, lokalizacji i terminach zajęć) mogą być dostępne w serwisie USOSweb: