Geografia biblijna T-SJ>mon26/27-Z-2

Wykład obejmuje geografię świata przedstawionego w Biblii oraz historyczne środowisko powstawania i recepcji tekstów. Punktem wyjścia jest położenie Lewantu między Egiptem, Mezopotamią, Anatolią i Arabią. Omawiane są rzeźba terenu, podłoże geologiczne, gleby, klimat, opady, zasoby wodne, flora i fauna oraz ich związki z rolnictwem, pasterstwem, osadnictwem i komunikacją.
Następnie analizowane są geograficzne ramy opowiadań o patriarchach i Wyjściu, tradycje dotyczące zajęcia Kanaanu, przestrzeń królestw Izraela i Judy, deportacje i diaspora, przemiany okresu Drugiej Świątyni oraz krajobraz polityczny i kulturowy czasów rzymskich. Część nowotestamentowa obejmuje Galileę, Samarię i Judeę, Jerozolimę, szlaki działalności Jezusa oraz ekspansję chrześcijaństwa w świecie śródziemnomorskim.
Praca nad wybranymi perykopami pozwala rozpoznać, kiedy miejsce pełni funkcję informacji topograficznej, elementu kompozycji narracji lub symbolu teologicznego. Dane literackie zestawiane są z mapami, źródłami pozabiblijnymi i ustaleniami archeologii. Uwzględnia się zmienność nazw i granic, stopień pewności identyfikacji stanowisk oraz dzieje tradycji pielgrzymkowych. Student odróżnia czas opowiadanych wydarzeń, czas powstania tekstu i późniejszą pamięć o miejscu.